٦٢١٤.الصمنف ، عبد الرزّاق ـ به نقل از ابن جريج ـ: ابن مسلم ، به من خبر داد كه مردى از طاووس ـ كه با جمعى نشسته بود ـ ، پرسيد: اى ابو عبدالرحمان! از چه زمانى جمله «الصَّلاة خيرٌ من النَّوم» ، گفته شد؟ طاووس گفت: اين جمله ، در دوره پيامبر خدا صلى الله عليه و آله گفته نشد؛ بلكه پس از رحلت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در زمان ابو بكر، بلال ، اين جمله را از مردى كه مؤذّن نبود، شنيد و آن را از او گرفت؛ امّا [خلافت] ابو بكر ، اندكى بيش نپاييد . عمر كه آمد، گفت : «كاش بلال را از اين چيزى كه پديد آورده است، نهى كنيم !» ؛ ولى گويا فراموش كرد كه چنين كند. بنا بر اين ، مردم تا به امروز ، آن را در اذان مى گويند.

٦٢١٥.سنن التِرمِذى ـ به نقل از مجاهد ـ: با عبد اللّه بن عمر ، به مسجد در آمديم و اذان را در مسجد ، گفته بودند و ما مى خواستيم در آن ، نماز بگزاريم كه مؤذّن ، تثويب [١] گفت. عبد اللّه بن عمر ، از مسجد خارج شد و گفت: «بيا از نزد اين بدعت گذار برويم!» و در مسجد ، نماز نخواند .

٦٢١٦.امام كاظم عليه السلام : «الصَّلاة خيرٌ من النَّوم» ، بدعت بنى اميّه است و از اصل اذان نيست.

[١] گفتن جمله «الصَّلاة خير من النَّوم» را تثويب مى گويند.