دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢١٧
٦٠٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه به عوض [الهى] يقين دارد ، سخاوتمندانه ، انفاق مى كند.
٦٠٣٦.امام على عليه السلام : كسى كه از احسان خويش دريغ ورزد ، ايمانش را استوار نساخته است.
٦٠٣٧.امام على عليه السلام ـ در وصف مؤمن ـ: ... هوس ، بر او چيره نمى آيد، و زُفتى [ و بخل ]مقهورش نمى كند، و به آنچه مال او نيست ، طمع نمى بندد.
٦٠٣٨.امام على عليه السلام ـ در وصف فرمان بُرداران ـ: ... تنگ چشمى و زُفتى را از خود ، دور مى گردانند و زكاتى را كه بر آنان واجب گشته است ، مى پردازند و از پرداخت آن ، خوددارى نمى ورزند.
٦٠٣٩.امام زين العابدين عليه السلام : من از پروردگارم شرم مى كنم كه برادرى از برادرانم را ببينيم و از خداوند ، برايش بهشت را مسئلت كنم و آن گاه ، در دينار و درهم ، بر وى بخل بورزم؛ زيرا چون روز قيامت بر پا شود ، به من مى گويند: «اگر بهشت ، از آنِ تو بود، بى گمان ، نسبت به آن بخيل تر و بخيل تر و بخيل تر بودى» .
٦٠٤٠.امام باقر عليه السلام : مؤمن نيست مردى كه در او بخل و حسادت و كم دلى است. مؤمن، ترسو و بخيل و حريص نخواهد بود .