٥٨٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس كالاهاى خانه اش را از همسايه اش دريغ ورزد [و به او عاريت ندهد] ، خداوند روز قيامت ، خير خود را از او دريغ مى ورزد و وى را به خودش وا مى گذارد؛ و كسى كه خداوند ، او را به خود وا بگذارد ، چه بد روز و حالى خواهد داشت !

٥٨٥٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس از همسايه خود ، وسيله اى را كه به آن نياز دارد ، مضايقه كند ، خداوند روز قيامت ، فضل و لطف خويش را از او مضايقه مى نمايد و وى را به خودش وا مى گذارد، و كسى كه خداوند عز و جل او را به خود وا گذارد ، تباه مى شود و خداى عز و جل ، هيچ عذرى را از وى نمى پذيرد.

٥٨٥١.تفسير ابن كثير ـ به نقل از على بن فلان نميرى ـ: از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى فرمايد: «مسلمان ، برادر مسلمان است. هر گاه به او برخورد كرد ، با سلام ، به او درود بگويد و او نيز پاسخ سلامش را بهتر از آن بدهد و ماعون را از وى ، دريغ نكند» . گفتم : اى پيامبر خدا ! ماعون چيست؟ فرمود: «سنگ و آهن و مانند اينها» .

[١] واژه «ماعون» (كه در متن آيه آمده) ، نام جامعى است براى اثاث خانه ، مانند ديگ و تيشه و امثال آن. قماش خانه، كالاى خانه، اثاث، كارفرماى خانه و رخت خانه. در سخن خداوند متعال : «يَمْنَعُونَ الْماعُونَ» ، ماعون ، به هر چيزى كه به ديگرى در رفع نيازى از نيازهاى زندگى كمك كند ، مانند قرضى كه بدهى، احسانى كه انجام دهى ، و كالاهاى خانه كه به عاريه به كسى بدهى ، گفته مى شود . ديگر معانى متفرّقه آن كه در سخنان اهل بيت عليهم السلام در تفسير اين واژه آمده ، همگى به همين معنا باز مى گردند .