دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٣٥
٦١٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : براى خداوند ، در برابر هر بدعتى كه با آن به جنگ اسلام مى روند، حمايت كننده اى شايسته است كه از آن ، دفاع مى كند.
٦١٩٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ بدعت گذارى ظهور نمى كند ، مگر آن كه خداوند در ميان آنان ، حجّتى را بر زبان هر يك از بندگانش كه بخواهد ، آشكار مى سازد .
٦١٩١.الأمالى ، طوسى ـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ، على عليه السلام را از پيشامدهايى كه پس از [رحلت] او با آنها رو به رو خواهد شد ، آگاه كرد . على عليه السلام گريست و گفت : اى پيامبر خدا! به حقّى كه بر تو دارم و به خويشاوندى ام با تو و به حقّ همنشينى ام با تو ، از تو مى خواهم كه از خداوند عز و جلبخواهى تا جان مرا بگيرد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «از من مى خواهى كه پروردگارم را براى اَجَلى تعيين شده ، بخوانم؟ !» . على عليه السلام گفت : پس، بر سرِ چه با آنان بجنگم؟ فرمود: «بر سرِ بدعت گذاردن در دين».
٦١٩٢.امام على عليه السلام : من زنده مى كنم ؛ سنّت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را زنده مى كنم. من مى ميرانم ؛ بدعت را مى ميرانم.
٧ / ٦
از ميان بردن همه بدعت ها
٦١٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در توصيف حكومت مهدى عليه السلام ـ: در حكومتش ، هيچ كس را تازيانه نمى زند ، مگر براى اجراى حدّى. خداوند به وسيله او ، همه بدعت ها را از ميان مى بَرَد و به واسطه او ، همه فتنه ها را مى ميرانَد . خداوند ، به واسطه او ، همه درهاى حق را مى گشايد و همه درهاى باطل را مى بندد.