٦٠٠٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر جوياى نيكى هستيد ، آن را نزد نكورويان بجوييد؛ [١] زيرا به خدا سوگند كه جز بخيل ، كسى به آتش [ دوزخ ] ، وارد نمى شود و هيچ بخيلى به بهشت ، وارد نمى شود. سخاوت ، درختى است در بهشت كه به آن ، «سخاوت» مى گويند؛ و بخل ، درختى است در جهنّم كه به آن ، «بخل» مى گويند.

٦٠٠٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : شش گروه اند كه بدون حسابرسى به آتش [ دوزخ ] ، وارد مى شوند : فرمان روايان ، به سبب ستمگرى ؛ عرب ، به سبب تعصّب [نژادى] ؛ دهقانان [و بزرگان هر قوم] به سبب تكبّر؛ بازرگانان ، به سبب دروغگويى؛ تهى دستان ، به سبب حسادت؛ و توانگران ، به سبب بخل .

٦٠٠٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، بهشت را پاداشى براى دوستانش آفريد و آن را با بخشندگى و كَرَم ، در ميان گرفت، و آتش را كيفرى براى دشمنانش آفريد و آن را با پستى و بخل ، احاطه كرد.

٦٠١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ صاحب اندوخته اى نيست كه حقّ آن را نپردازد ، مگر آن كه روز قيامت ، او را مى آورند و با آنچه اندوخته است ، پيشانى و صورتش را داغ مى كنند و به او گفته مى شود: «اين ، همان اندوخته اى است كه از بخشيدن آن ، بخل مى ورزيدى» .

٦٠١١.سنن النسائى ـ به نقل از عبد اللّه بن مسعود ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : «هيچ مردى نيست كه مالى داشته باشد و حقّ مال خود را نپردازد ، مگر اين كه آن مال به صورت مارى گرزه بر گردنش حلقه بزند و او از آن مار بگريزد و مار ، دنبالش كند» . ايشان ، سپس در تأييد سخن خويش ، اين آيه از كتاب خداوند عز و جل را قرائت كرد: «و كسانى كه به آنچه خدا از فضل خود به آنان عطا كرده، بخل مى ورزند ، هرگز تصوّر نكنند كه آن بخل براى آنان خوب است ؛ بلكه برايشان بد است. به زودى ، آنچه كه بدان بخل مى ورزيده اند ، روز قيامت ، طوقِ گردنشان مى شود» .

[١] در تاج العروس آمده است: مراد از نكورويان ، كسانى هستند كه در ميان مردم ، وجهه و جايگاهى دارند. به عبارت ديگر، منظور افراد معتبر هستند .