دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٧٣
٥٩٤٨.امام على عليه السلام : براى بخيل ، هيچ رفيقى نباشد.
٥٩٤٩.امام على عليه السلام : بخل زياد، جوان مردى را لكّه دار كرده ، برادرى را تباه مى كند.
٤ / ٣
زيان هاى دينى
الف ـ سلب توفيق
قرآن
«و امّا آن كه بخل ورزيد و خود را بى نياز ديد و [پاداش] نيكوتر را به دروغ گرفت ، به زودى ، راهِ دشوارى را به او خواهيم نمود، و چون فرو افتد ، مال او به كارش نمى آيد» .
حديث
٥٩٥٠.امام باقر عليه السلام : اين سخن خداوند عز و جل : «امّا آن كه عطا كرد و پروا داشت و [پاداش] نيكوتر را تصديق كرد» ؛ يعنى اين را كه خداوند عز و جل در عوض ِ يكى ، ده برابر تا صد هزار برابر و بيشتر عطا مى كند [ ، تصديق كرد] . «به زودى ، راه آسانى را پيشِ پاى او خواهيم گذاشت» ؛ يعنى هر خيرى را كه بخواهد ، خداوند ، آن را برايش آسان [و فراهم ]مى سازد . «و امّا كسى كه بخل ورزيد و خود را بى نياز ديد» ؛ يعنى از آنچه خداوند عز و جل به او داده است ، بخل ورزيد . «و [پاداش ]نيكوتر را به دروغ گرفت» ؛ يعنى اين را كه خداوند عز و جل در عوضِ يكى ، ده برابر تا صد هزار برابر و بيشتر عطا مى كند [، به دروغ گرفت] . «به زودى ، راهِ دشوارى را به او خواهيم نمود» ؛ يعنى هر بدى اى را كه بخواهد ، خداوند ، آن را برايش آماده و فراهم مى سازد . «و چون فرو افتد ، مال او به كارش نمى آيد» ، به خدا سوگند كه مراد ، فرو افتادن در چاهى يا از [فراز] كوهى يا از بالاى ديوارى نيست ؛ بلكه فرو افتادن در آتش جهنّم است.