دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٠٥
٥ / ٢
زيان هاى اجتماعى بدعت
الف ـ وا نهادن سنّت
٦١٤٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ امّتى پس از پيامبرش در دين خود بدعتى را ننهاد ، مگر آن كه به جايش سنّتى را از دست داد.
٦١٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ قومى بدعتى را ننهاد ، مگر آن كه به همان اندازه ، سنّتى از ميان رفت.
٦١٤٥.امام على عليه السلام : هيچ كس بدعتى را ننهاد ، جز اين كه به سبب آن ، سنّتى را وا نهاد.
٦١٤٦.امام على عليه السلام : هيچ بدعتى پديد آورده نشد ، مگر اين كه بر اثر آن ، سنّتى وا نهاده شد. بنا بر اين ، از بدعت ها بپرهيزيد و شاه راه هدايت را در پيش گيريد. بهترينِ كارها ، كارهايى هستند كه [در دين] ثابت شده اند [ و داراى پيشينه هستند ] ، [١] و بدترينِ كارها ، آنهايى هستندكه نوساخته اند [ و پيشينه دينى ندارند ].
٦١٤٧.امام على عليه السلام ـ در خطبه معروف به «ديباج» ـ: برترين كارهاى درست ، آنهايى هستند كه پيشينه دارند، و بدترينِ آنها ، نوساخته هايند . هر نوساخته اى [در دين] ، بدعت است، و هر بدعتى ، گم راهى است و بر اثر بدعت هاست كه سنّت ها ، نابود مى شوند.
[١] واژه «عوازم» (كه در متن عربى حديث آمده) ، جمع «عازمه» است و به معناى اعمال واجب و مستحبّى است كه سنّت بر آنها جارى گشته است ؛ امور ثابت شده با قرآن و سنّت ؛ امورى كه در درستى آنها ، قطع و يقين است .