«كسانى كه از روى بى خِردى و نادانى ، فرزندان خود را كُشته اند و آنچه را كه خدا روزى شان كرده بود ، از راه افترا به خدا ، حرام شمرده اند، سختْ زيان كرده اند. آنان ، به راستى گم راه شده و هدايت نيافته اند» .

حديث

٦١٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بر شما باد گفتن «لا إله إلّا اللّه » و طلب آمرزش (گفتن «أسْتَغْفِرُ اللّه رَبّى وَ أتوبُ إلَيْه») . اين دو را بسيار بگوييد؛ زيرا ابليس گفت: من مردم را به سبب گناهان ، به هلاكت در افكندم و آنان با [ گفتن ] «لا إله إلّا اللّه » و طلب آمرزش ، مرا به هلاكت انداختند. پس چون چنين ديدم، ايشان را به واسطه هوس ها و گرايش ها[ى آنان] به تباهى كشاندم ، در حالى كه مى پندارند بر هدايت اند .

٦١٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : براى هر عبادت كننده اى ، نشاط و حركتى است و براى هر نشاط و حركتى [ ، سرانجام] ، سكون و آرامشى است ، به سبب سنّتى و يا به سبب بدعتى. كسى كه به سنّت آرام گيرد ، هدايت يافته است ، و كسى كه به بدعت آرام يابد ، به هلاكت در افتاده است .

٦١٣٥.امام على عليه السلام : بدعت هاى سنّت نما ، نابود كننده اند ، مگر اين كه خداوند ، [انسان را ]از آنها مصون بدارد.

٦١٣٦.امام باقر عليه السلام : هيچ كس نيست ، مگر آن كه براى او [در آغاز] جوش و خروشى است ، و [سرانجام ،] سكون و آرامشى است. آن كه آرامش و سكونش به سبب سنّت باشد ، هدايت يافته است ، و آن كه آرامش و سكونش به سبب بدعت باشد ، گم راه گشته است.