دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٦٩
٦٠٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس امّت مرا فريب دهد ، لعنت خدا و فرشتگان و همه مردمان ، بر او باد ؛ يعنى [ وقتى كه ]بدعتى گم راه كننده در ميان امّتم پديد آورد كه به آن ، عمل شود.
٦٠٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : شش گروه اند كه خداوند ، آنها را لعنت كرده است و من و هر پيامبرِ مستجاب الدعوه اى هم آنان را لعنت كرده ايم: افزاينده در كتاب خدا، انكار كننده تقدير خدا، روى گردان از سنّت من به سوى بدعت ... .
٦٠٩٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آن كار زشتِ وحشتناك، و بارِ كمرشكن، و شرّ تمام ناشدنى ، عبارت است از: پديد آوردن بدعت ها .
٦٠٩٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خوشا به حال كسى كه نفس خود را رام ساخته ... و به سنّت ، بسنده كرده و آن را وا ننهاده ، به بدعت ، روى نياورده است !
٦٠٩٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى مردم! حلال من تا روز قيامت ، حلال است و حرام من تا روز قيامت ، حرام است. بدانيد كه خداوند عز و جل ، اين دو را در كتاب خود ، بيان فرموده است و من نيز آنها را در سيره و سنّت خويش ، روشن ساخته ام . از اين دو كه گذشت، بقيّه ، شُبهات شيطان و بدعت هايى است كه پس از من ، گذارده مى شوند. هر كس آنها ( شُبهات و بدعت ها ) را ترك گويد ، كار دينش به صلاح مى آيد و جوان مردى او [ باقى ] و آبرويش سالم خواهد ماند . هر كه به آنها چنگ زند و در آنها بيفتد و از آنها پيروى كند ، چونان كسى است كه گوسفندان خويش را در نزديك قُرُقگاه ، مى چرانَد . هر كه رَمه اش را در نزديكى قُرُقگاه بچرانَد ، وسوسه مى شود كه آنها را به قُرُقگاه در آورد. بدانيد كه هر پادشاهى ، قُرُقگاهى دارد ! آگاه باشيد كه قُرُقگاه خداوند عز و جل ، حرام هاى اوست ! پس خود را از [در آمدن به] قُرُقگاه خدا و حرام هاى او ، نگه داريد ... .