«و كسانى كه قبل از ايشان (مهاجران) در آن (مدينه) جاى گرفته و ايمان آورده اند، هر كس را كه به سوى آنان مهاجرت كرده ، دوست دارند و نسبت به آنچه به ايشان داده شده است ، در دل هايشان حسدى نمى يابند، و هر چند در خودشان احتياجى [مبرم] باشد، آنها را بر خودشان مقدّم مى دارند، و هر كس از خسّت نفس خود مصون بمانَد ، ايشان رستگاران اند » .

حديث

٦٠٢٦.امام صادق عليه السلام : از جمله چيزهايى كه خداوند عز و جل به مؤمن ارزانى داشته ، اين است كه نيكى كردن به برادرانش را به او شناسانده [ ، بيان كرده و موفّق دانسته] است ، اگر چه اندك [نيكى اى ] باشد، و نيكى كردن ، به كمّيتِ بسيار نيست؛ چرا كه خداوند عز و جل در كتاب خود مى فرمايد: «و آنها را بر خود مقدّم مى دارند ، هر چند در خودشان احتياجى [مبرم ]باشد» . سپس مى فرمايد: «و هر كس از خسّت نفس خود مصون بمانَد ، ايشان رستگاران اند» ، و هر كس كه خداوند عز و جل به او اين نكته را بشناسانَد ، خداوند او را دوست مى دارد و كسى كه خداوند ـ تبارك و تعالى ـ دوستش بدارد ، مزد او را در روز قيامت، بدون حساب و كامل ، عطا مى كند.