دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٠٧
٦٠١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ خويشاوندى نيست كه نزد خويشاوند خود برود و از نعمتى كه خدا به او داده است ، چيزى بخواهد و او از وى ، دريغ بدارد ، مگر اين كه در روز قيامت ، مارى به نام شُجاع ، [١] از جهنّم بيرون آورده مى شود كه زبانش را دور دهانش مى چرخاند [٢] و بر گردن او حلقه مى زند.
٦٠١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه مردى نزد سَروَر خود برود و از نعمتى كه دارد ، چيزى را تقاضا كند و او به وى ندهد، روز قيامت ، مارى گرزه را برايش مى خوانند تا آن نعمتى را كه دريغ ورزيده است ، ببلعد.
٦٠١٤.امام على عليه السلام : هيزم آتش جهنّم ، روز قيامت ، عبارت است از : هر توانگرى كه مال خود را از تهى دستان ، دريغ ورزيده، و هر عالِمى كه دين [ خود ] را به دنيا فروخته است.
٦٠١٥.امام صادق عليه السلام : هيچ بنده اى نيست كه حقّ درهمى را نپردازد ، مگر اين كه دو درهم ، به ناحق ، هزينه كند ؛ و هيچ مردى نيست كه حقّ مال خود را نپردازد ، مگر اين كه در روز قيامت ، خداوند عز و جل آن را به صورت مارى از آتش به گردن او حلقه مى كند.
٦٠١٦.امام صادق عليه السلام ـ در باره آيه شريف : «و كسانى كه به آنچه خداو: هر كس بخل بورزد و مال خويش را در راه طاعت خدا انفاق نكند، روز قيامت ، آن مال ، طوق آتشينى در گردن او مى شود ؛ و اين است [معناى ]فرموده خداوند كه: «به زودى ، آنچه كه بدان بخل ورزيده اند ، روز قيامت ، طوقِ گردنشان مى شود» .
[١] شجاع ، گونه اى افعى است .[٢] يعنى چنان كه گويى آماده بلعيدن او مى شود .