دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٠٣
ر . ك : ص ١١٧ ح ٥٨٠٨ ـ ٥٨١٠ .
ب ـ در آمدن به آتش جهنّم
قرآن
«و كسانى كه زر و سيم را گنج مى كنند و آن را در راه خدا هزينه نمى كنند ، ايشان را از عذابى دردناك ، خبر ده. روزى كه آن گنجينه ها را در آتش جهنّم بگُدازند ، پيشانى و پهلو و پشت آنان را با آنها داغ مى كنند و مى گويند: «اين است آنچه براى خود اندوختيد . پس آنچه را كه مى اندوختيد ، بچشيد» » .
«[به آن دو فرشته ، خطاب مى شود:] هر كافر سرسختى را در جهنّم ، فرو افكنيد ؛ هر باز دارنده از خيرى را، هر متجاوزِ شكّاكى را» .
«و كسانى كه به آنچه خدا از فضل خود به آنان عطا كرده، بخل مى ورزند ، هرگز تصوّر نكنند كه آن بخل براى آنان خوب است؛ بلكه برايشان بد است. به زودى ، آنچه كه بدان بخل ورزيده اند ، روز قيامت ، طوقِ گردنشان مى شود» .
«نه چنين است. [ آتش ، ] زبانه مى كِشد. پوست سر و اندام را بركَنَنده است. هر كه را پشت كرده و روى برتافته و گِرد آورده و انباشته [و حسابش را نگه داشته] ، فرا مى خوانَد».
«او را بگيريد و در غُل بكشيد. آن گاه ، ميان آتشش بياندازيد. سپس در زنجيرى كه درازىِ آن هفتاد گز است ، به بند بكشيد ؛ چرا كه او به خداى بزرگ ، ايمان نياورد و به اِطعام مسكين ، تشويق نمى كرد. پس امروز ، او را در اين جا حمايتگرى نيست و خوراكى جز چركابه ندارد» .