٦٠٠٣.امام صادق عليه السلام ـ به نقل از پدران بزرگوارش عليهم السلام : ـامير مؤمنان ـ كه درودهاى خدا بر او باد ـ ، شنيد كه مردى مى گويد: بخيل ، معذورتر از كسى است كه حقّ ديگران را مى خورَد . ايشان فرمود: «اشتباه مى كنى. ظلم كننده حق خور ، بسا كه توبه كرده ، طلبِ آمرزش كند و حق را به صاحبش برگردانَد ، در حالى كه بخيل ، هر گاه بخل ورزد ، از دادن زكات و صدقه ، خوددارى مى ورزد، به خويشاوندانش كمك نمى كند، از ميهمان ، پذيرايى نمى كند، در راه خدا ، انفاق نمى كند و از ديگر نيكى كردن ها ، خوددارى مى ورزد. وارد شدن بخيل به بهشت ، ممنوع است» .

٦٠٠٤.امام كاظم عليه السلام : امير مؤمنان عليه السلام به يارانش سفارش مى كرد و مى فرمود : «... نگاهتان ، بايد پندآموز باشد و سكوتتان ، انديشيدن و سخنتان ، ذكر [خدا]، و طبيعتتان ، بخشندگى ؛ زيرا هيچ بخيلى به بهشت ، و هيچ بخشنده اى به جهنّم ، وارد نمى شود» .

٦٠٠٥.امام صادق عليه السلام : هر كس خانه اى داشته باشد و مؤمنى به سكونت در آن ، نياز داشته باشد و آن را از او دريغ دارد، خداوند عز و جل مى فرمايد: «اى فرشتگان من! آيا بنده ام از ساكن شدن بنده ام از براى دنيا ، بخل ورزيد؟ به عزّت و جلالم سوگند كه او هرگز در بهشت هاى من ، ساكن نخواهد شد !»

٦٠٠٦.امام صادق عليه السلام : هر مؤمنى مال خود را از مؤمنى كه به آن مال نياز دارد ، مضايقه كند، به خدا سوگند كه از خوراك بهشت ، نمى چشد و از باده سر به مُهر بهشتى نخواهد نوشيد !