دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧١

ى ـ نداشتن دوست

٥٩٤١.امام على عليه السلام : بخيل ، هيچ دوستى ندارد .

٥٩٤٢.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: كسى با بخيل دوست است كه او را نيازموده باشد .

٥٩٤٣.امام على عليه السلام : از بخل ، دورى كنيد؛ زيرا بخيل را بيگانه ، دشمن مى دارد و آشنا ، از او مى گريزد.

٥٩٤٤.امام على عليه السلام ـ به فرزندش امام حسن عليه السلام ـ: از دوستى با بخيل بپرهيز؛ زيرا انسان بخيل ، زمانى كه بيشترين نياز را به او دارى، از كمك به تو ، باز مى ايستد .

٥٩٤٥.امام على عليه السلام : از همنشينى با منحرف [١] و دروغگو و احمق و بخيل و ترسو... بپرهيز . امّا بخيل؛ چون در نزديك ترين زمانت به او، يعنى وقتى به او نياز پيدا مى كنى، بيش از هر زمان از تو دورتر است.

٥٩٤٦.امام زين العابدين عليه السلام : از همنشينى با بخيل ، دورى كن؛ زيرا زمانى كه بيشترين نياز را به او دارى ، از كمك مالى به تو دريغ مى ورزد.

٥٩٤٧.امام على عليه السلام : هيچ [ بى كسى و ] غربتى ، همچون بخل نيست.