دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٦٧
٥٩٢٨.امام حسين عليه السلام : هر كه بخشندگى كند ، سَرورى مى يابد، و هر كه بخل ورزد ، فرومايه شود .
ز ـ فرومايگى
٥٩٢٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، فرومايگى را آفريد و آن را با بخل و ثروت ، در ميان گرفت.
٥٩٣٠.امام على عليه السلام : كردارِ بد ، اخلاق زشت و صفت نكوهيده بخل ، از نشانه هاى انسان فرومايه است.
٥٩٣١.امام على عليه السلام : كسى كه حرص به دنيا و بخل نسبت به آن در وجودش جمع شود، در واقع ، به دو ستون فرومايگى چنگ انداخته است.
ح ـ دريدن آبرو و حيثيّت
٥٩٣٢.امام على عليه السلام : بخيل ، بيش از آنچه از دارايى اش نگه مى دارد ، از آبرويش مى بخشد و چند برابر مال و املاكى كه براى خود حفظ مى كند ، از دينش از دست مى دهد.
٥٩٣٣.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: بخيل ، به اندازه اى كه از دارايى اش بخل مى ورزد ، از آبرويش مى بخشد، و سخاوتمند ، به اندازه اى كه از دارايى خود مى بخشد ، از آبروى خويش ، نگه مى دارد.