دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٥٩
د ـ پُررويى و بى شرمى
٥٨٩٨.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: سخاوتمند ، پُردل است، و بخيل ، پُررو.
ه ـ از بين رفتن مردانگى
٥٨٩٩.امام على عليه السلام : براى بخيل ، مردانگى نيست .
٥٩٠٠.امام باقر عليه السلام : مردانگى ، آن است كه طمع نَوَرزى تا خوار شوى، و خواهش نكنى تا ندار شوى، و بخل نَوَرزى تا دشنام بشنوى، و نادانى نكنى تا [در بحث] شكست بخورى.
و ـ آرزوى فقر براى مردم
٥٩٠١.امام صادق عليه السلام : سزاوارترين كسان به اين كه براى مردم ، آرزوى توانگرى كنند، بخيلان اند؛ زيرا وقتى مردم ، بى نياز شدند ، از دارايى آنان ، چشم بر مى دارند . سزاوارترين كسان به اين كه براى مردم ، آرزوى صلاح كنند ، عيبداران اند؛ زيرا وقتى مردم صالح شدند ، از پيجويىِ عيب هاى آنان ، خوددارى مى كنند . سزاوارترين كسان به اين كه براى مردم ، آرزوى بردبارى كنند ، نابخردان اند كه نياز دارند از نابخردى هاى آنان ، گذشت شود؛ امّا [برعكس اين ، ] بخيلان ، آرزومند فقر مردم هستند، عيبداران ، آرزو دارند كه مردم ، همه عيب داشته باشند، و نابخردان ، آروزىِ نابخرد بودن مردم را دارند، در حالى كه فقير بودن ، سبب نيازمندى [فقير] به بخيل مى شود، فاسد بودن ، موجب عيبجويى در اهل عيب مى گردد ، و نابخردى ، باعث تلافى كردن با گناه مى شود .