دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١١٧
٥٨٠٦.امام حسين عليه السلام : برادران (دوستان) ، چهار گونه اند: برادرى كه هم به تو سود مى رساند ، هم به خودش ؛ برادرى كه به تو سود مى رساند ؛ برادرى كه به زيان توست؛ و برادرى كه سودش ، نه به تو مى رسد ، نه به خودش... . برادرى كه سودش ، نه به تو مى رسد ، نه به خودش ، كسى است كه خداوند ، او را از حماقت ، آكنده و از رحمت ، دورش داشته است. از اين روست كه مى بينى او خود را بر تو ترجيح مى دهد و آنچه را تو دارى ، بخيلانه مى طلبد .
٥٨٠٧.امام هادى عليه السلام : ابليس ، به نوح عليه السلام گفت: ما هر گاه فرزندان آدم را بخيل يا آزمند يا حسود يا زورگو و يا شتابكار بيابيم ، او را چون گويى مى رُباييم، و اگر همه اين خصلت ها در وجود او براى ما گِرد آيد ، او را شيطانِ گردنكش مى ناميم.
ب ـ حديث هايى كه با واژه بخل وارد شده است
٥٨٠٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بخل ، درختى از درخت هاى آتش [ دوزخ ] است كه شاخه هايش ، در دنيا آويزان شده است. پس شخص بخيل ، به شاخه اى از شاخه هاى آن ، آويخته است و آن شاخه ، او را به سوى آتش مى كشانَد.
٥٨٠٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آگاه باشيد كه سخاوت ، از ايمان است و ايمان ، در بهشت جاى دارد . [خداوند ، ] بخل را از خشم [ و نفرت ] خويش آفريد و ريشه آن را در ريشه درخت زقّوم دوانيد و برخى شاخه هاى آن را در دنيا ، آويزان ساخت. پس هر كه به شاخه اى از آن بياويزد، آن شاخه ، او را به آتش [دوزخ] در مى آورد. آگاه باشيد كه بخل ، از كفر است و كفر ، در آتش جاى دارد .