تربيت دينى فرزندان

تربيت دينى فرزندان - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٦٨

كودكان جدا از مادر و كودكانى كه با مادران خود زندگى مى‌كنند، نتيجه مى‌گيرد: كودكانى كه با مادران خود زندگى كرده‌اند، از جنبه‌هاى رش تربيت دينى فرزندان ٧٥ الف. تربيت اخلاقى ص : ٧٣ د بدنى، ادراكى، حافظه، شناخت محيط، هوش و سرانجام رشد اجتماعى، بر كودكانى كه جدا از مادر زندگى كرده‌اند، برترى دارند. «١» پرورش قواى فكرى و عقلى‌ لازم است والدين براى تربيت عقلانى فرزند خردسالشان اصول زير را مراعات كنند.
١. پاسخگويى به پرسشها مرحله ٣ تا ٧ سالگى به دوران پرگويى مشهور است. بهتر است اطرافيان كودك به ويژه مادر وقت بيش‌ترى را براى صحبت با وى صرف كنند و هنگام سخن گفتن، آهسته و شمرده حرف بزنند و از كلمات ساده و قابل فهم براى او استفاده نمايند و كلمات را صحيح ادا كنند تا هم او را در فراگيرى لغات و كلمات يارى دهند و هم از آنها شنونده‌هاى خوبى بسازند.
از سوى ديگر، در اين مرحله كودك رغبتى شديد به شناسايى اشيا و پديده‌هاى پيرامون خود دارد و گاهى با پرسشهاى پى در پى خود، ما را خسته مى‌كند. اين پديده نشانه رشد كنجكاوى در كودك است و پرورش صحيح اين حسّ، در رشد فكرى كودك بسيار مؤثر است. از اين‌رو اطرافيان كودك به ويژه مادر بايد در برابر پرسشهاى مداوم كودك حوصله و بردبارى‌