كُلُّ مَوْلُودٍ يُولَدُ عَ لَى الْفِطْرَةِ حَ تَّى يَكُونَ ابَواهُ يُه وِّدانِهِ وَ يُنَ صّر انِهِ. «١» هر نوزادى به فطرت (توحيدى) متولد مى‌شود. آن‌گاه پدر و مادر او را به يهوديت و نصرانيت گرايش مى‌دهند و از راه فطرت منحرف مى‌سازند. «٢» بعضى از جنبه‌هاى تربيتى تأثيرگذار خانواده عبارت‌اند از:
١. رشد شخصيت اطفال: نخستين و مهم‌ترين محيطى كه شخصيت و رفتارهاى فرزندان را پايه‌ريزى مى‌كند، خانواده است.
٢. باورهاى كودك: كودك در محيط خانواده در برخورد با افراد و مقررات حاكم بر آن به باورهايى مى‌رسد كه اگر نادرست باشند تغيير و اصلاح آن باورها در آينده بسيار مشكل خواهد بود؛ به ويژه انحرافات عقيدتى.
٣. جنبه الگويى محيط خانواده: كودك، نخستين الگوهاى خود را از اعضاى خانواده برمى‌گيرد.
٤. تربيت و رشد هماهنگ: در اثر هماهنگى و همكارى خانواده با ديگر مراكز تربيتى از قبيل مدرسه و مانند آن فرزندان به خوبى رشد كرده، انسانهاى آرمانى خواهند شد؛ اما اگر ناهماهنگى حاكم باشد، كودك در مدرسه به «راستگويى» امر شود و در خانه به «دروغگويى» و يا در خانواده به صداقت و امانت ترغيب شود و در ديگر مراكز تربيتى به ضدّ آن، مسائل ناگوار فراوانى در پى خواهد داشت. هماهنگى در تربيت دينى و اخلاقى فرزندان بسيار سرنوشت‌ساز است. «٣» با توجه به تأثيرگذارى خانه و خانواده در تربيت دينى و اخلاقى‌