و نيز فرمود:
دختردارى را ناپسند نشماريد؛ زيرا دختران مايه انس، گرانقدر و ارزشمندند. «١» اسلام، مردان را به حمايت از دختران تشويق كرد و با اعلام تأمين اجر اخروى و با بالا بردن منزلت اجتماعى زن، والدين را واداشته كه او را بپذيرند و از او حمايت كنند. پيامبر اكرم مى‌فرمايد:
مَنْ كانَتْ لَهُ ابْنَةٌ فَادَّبَها وَ احْسَنَ ادَبَها وَ عَلَّمَها فَاحْسَنَ تَعْليمَها فَاوْسَعَ عَلَيْها مِنْ نِعْمِ اللَّهِ الَّتى‌ اسْبَغَ عَلَيْهِ كانَتْ لَهُ مَنْعَةً وَ سَتْراً مِنَ النَّارِ. «٢» هر كس يك دختر داشته باشد و [چيزهايى را كه لازم است‌] خوب به او بياموزد، و به مقدار امكاناتى كه خداوند به او كرامت كرده، او را در رفاه قرار دهد، همين دختر، حجابى ميان او و آتش خواهد بود.
همان حضرت مى‌فرمايد:
هيچ خانه‌اى نيست كه در آن چند دختر باشد و هر روز دوازده [نوع‌] بركت و رحمت بر آن خانه نازل نشود. ملائكه هميشه آن خانه را زيارت مى‌كنند و براى پدرشان در هر شبانه روز برابر عبادت يك سال، ثواب مى‌نويسند. «٣» سيره عملى پيامبر اكرم (ص) اين گونه بود كه به دختران احترام ويژه مى‌نهاد و از آنان به عنوان حسنات ياد مى‌كرد كه خداوند به وسيله آنان به پدر و مادر پاداش مى‌دهد: «الْبَناتُ حَسَناتٌ.» «٤»