تربيت دينى فرزندان - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ١٤٥
لَوْ كُنتَ فَظّاً غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ. (آل عمران: ١٥٩)
اگر تو بر مردم سختگير بودى، از پيرامونت پراكنده مىشدند.
از اين آيه بر مىآيد كه اگر پيامبر اكرم (ص) در برخورد با مردم و در اصلاح آنان خشن و سختگير مىبود و مدارا نمىكرد، قادر نبود آنان را اصلاح كند و باعث مىشد كه مردم از پذيرش اسلام سر باز زنند و از نعمت هدايت محروم گردند.
بىگمان، اين حقيقت را مىتوان در خانواده و تربيت فرزندان نيز يافت.
چه بسا افرادى كه قربانى خشونت والدين و به ويژه پدر شده و از تربيت سالم محروم گشتهاند. اينگونه افراد به علّت برخوردهاى خشن و مستبدّانه، گرفتار عقده حقارتاند و همين عقده حقارت، سرچشمه بسيارى از رفتارهاى نادرست آنهاست.
رفتار خشونتآميز پدر يا مادر فضاى خا تربيت دينى فرزندان ١٥١ منابع و مآخذ نه را از صميميت و همدلى عارى مىسازد و بذر كينه و دشمنى را در ضمير فرزندان مىپاشد. كودكان يا نوجوانان مفرّى ندارند و ممكن است در برابر خشونت تسليم شوند؛ امّا آيا اين وضع براى هميشه مىپايد؟ آيا فرزندى كه همواره از سختگيريهاى بىمورد و خشونت بيجاى پدر و مادر در رنج است، مىتواند رابطه روحى و پيوند عاطفى با آنها برقرار كند و براى هميشه در كنارشان بماند؟ «١» ٥. تبعيض و بىعدالتى: عكسالعملهاى متفاوت در برابر رفتارهاى يكسان فرزندان موجب بىاعتمادى و كاهش علاقه به پدر و مادر و ايجاد كينه به خواهر يا برادرى است كه بيش از ديگرى مورد توجه قرار گرفته يا مىگيرد.