تربيت دينى فرزندان

تربيت دينى فرزندان - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ١٢٤

و دچار عقده‌هاى روانى مى‌گردند. منشأ بسيارى از شرارتهاى نوجوانان و جوانان و حتى بزرگسالان، كمبود محبت در دوران كودكى است. بسيارى از خودكشيها و ناكاميهاى افراد، معلول عدم تأمين آنها از محبت است. گاهى علت فرار نوجوانان از خانه اين است كه خود را در خانواده تنها مى‌بينند و كسى با آنها در تماس عاطفى نيست.
گاه كمبود محبت موجب عوارض جسمانى و روانى مى‌گردد، از قبيل بى‌اشتهايى، بدبينى، پرتوقعى، يأس، زودرنجى، انزواطلبى، خيالبافى و ... «١».
٤. احترام به شخصيت فرزندان‌ از سرمايه‌هاى فطرى كه براساس مشيت حكيمانه الهى در باطن هر كس نهاده شده است، غريزه حبّ ذات است. اين غريزه يكى از پايه‌هاى ثابت تربيت كودك است. والدين مى‌توانند از اين سرمايه فطرى در تربيت دينى و اخلاقى فرزندان خود به خوبى استفاده كنند و در پرتو آن بسيارى از ارزشهاى دينى و سجاياى اخلاقى و صفات پسنديده را در فرزندان خود بپرورانند.
از راههاى ارضاى غريزه حبّ ذات، احترام به فرزندان، حُسن معاشرت و توجه به شخصيت آنهاست. فرزندانى كه به قدر كافى در خانواده از اكرام و احترام برخوردارند و غريزه حبّ ذات آنان به شايستگى ارضا مى‌شود، روحيه‌اى طبيعى و روانى متعادل و زمينه مناسب‌ترى براى پذيرش تربيت دينى و اخلاقى دارند.
برعكس، فرزندانى كه از پدر و مادر، اكرام و احترام نمى‌بينند و در