تربيت دينى فرزندان - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ١٠٢
امام على (ع) مىفرمايد:
اخلاق رسول خدا (ص) اين بود كه هرگاه ولادت دخترى را به او مژده مىدادند مىفرمود: «رَيْحانَةٌ وَ رِزْقُها عَلَى اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ؛ دستهگلى است و روزىاش با خداوند بزرگ است.» «١» اين همه عنايت در اسلام نسبت به دختران براى آن نيست كه بخواهد تبعيضى درباره دختر و پسر معمول دارد، بلكه براى آن است كه نقش دختران در عهدهدارى و انجام وظايف بعدى مهم است. دختران در آينده عهدهدار تربيت نسلى شجاع، راستگو، مؤمن و عزتمند هستند، پايه و ركن خانواده فردا و مايه سكون و آرامش كانون زندگى خواهند بود.
تفاوتهاى دختر و پسر در تربيت پسر و دختر هر دو از اصل كرامت ذاتى انسانى برخوردارند، گوهر آنان پاك و نفيس است وبه فطرت توحيدى زاده شدهاند. از اين رو، با همه تفاوتهاى ظاهرى كه بين آن دو وجود دارد، بايد مقبول والدين و مربيان تربيتى قرار گيرند و از رشد و كمال جسمى و روحى برخوردار شوند.
تربيت، حق دختر و پسر است و هر دو بايد از اين حق بهرهمند گردند؛ اما تربيت آنان با يكديگر تفاوت دارد. برخى از اين تفاوتها را در محورهاى زير پى مىگيريم.
١. پرورش دينى و اخلاقى دختر و پسر در اصلِ پرورش دينى و اخلاقى مشترك هستند، ولى با توجه به اينكه دختران زودتر از پسران به سنّ تكليف مىرسند، بايد قدرى زودتر