تربيت دينى فرزندان - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ١٦
شدّت نكوهش مىنمايد:
أَتَأْمُرُونَ الْنَّاسَ بِالْ بِر وَتَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ. (بقره: ٤٤)
آيا مردم را به نيكى دعوت مىكنيد، اما خودتان را فراموش مىنماييد.
يَاايُّهَا الَّذينَ امَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ كَبُرَ مَقْتاً عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ. (صف: ٢- ٣)
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! چرا سخنى مىگوييد كه عمل نمىكنيد؟ نزد خدا بسيار موجب خشم است كه سخنى بگوييد كه عمل نمىكنيد.
برخلاف تربيت غير دينى، كه گاه مربيان آن واعظان غير متّعظ و عالمان بىعملاند، در تربيت دينى، مربيان نمونه اعلاى تربيت و كمال و اخلاصاند و اين حقيقت يكى از بزرگترين امتيازات تربيت دينى بر تربيت غير دينى است. «١» ٢. ضمانت اجرايى از مهمترين امتيازات تربيت دينى، وجود ضمانت اجرايى منحصر به فردى چون «ايمان به خدا» است.
وقتى ايمان به عنوان نيرويى معنوى و زوالناپذير در قلب مؤمن جاى مىگيرد، تمام موانع و سختيها را از پيش پاى او برداشته، تحول عظيم درونى و كار بسيار مشكل «خودسازى» را ساده و ممكن مىسازد. دست پروردگان مكاتب الهى به كمك همين نيروى عظيم معنوى بر تمام موانع و منافع شخصى و اميال نفسانى پيروز شده، سدّ پولادين ميان انديشه و عمل را به سادگى مىشكنند و در صحنه پيكار و مجاهدت هميشگى، بىهيچ دغدغهاى پيروزمندانه مبارزه مىكنند.