به محبت والدين تنها با اين‌گونه موارد برطرف نمى‌شود، بلكه آنان بايد گرماى محبت والدين را با تمام وجود خويش احساس كنند و اين نياز عاطفى آنان به شايستگى برآورده شود.
شرايط محبت‌ در محبتى كه به كودك مى‌شود بايد شرايط زير را مراعات كرد:
١. محبت به كودك، بايد راستين باشد؛ زيرا كودكان محبتهاى تصنعى و ساختگى را مى‌شناسند و از آن متنفرند. گاه كودك اين گونه محبتها را خوب تشخيص مى‌دهد، ولى به زبان نمى‌آورد؛ ٢. محبت بايد به گونه‌اى باشد كه كودك مزه آن را بچشد و اين امر زمانى امكان‌پذير است كه والدين عملًا محبت خود را به او نشان دهند.
بدين سان فقط دوست داشتن كودك در دل و علاقه‌مندى قلبى به او كافى نيست. او بايد نشانه‌هاى محبت والدين را ببيند و آنچه را در درون آنهاست آشكارا حس كند. اين كار معمولًا از راه تغذيه، مراقبتها و توجه به او امكان‌پذير است. تحسينها، تشويقها، همبازى شدن با آنها و مانند آن جلوه‌هايى از ابراز محبت به كودك هستند؛ ٣. محبت به كودك نبايد به ويژگيهاى طبيعى و مانند آن وابسته باشد.
به عبارت ديگر، نبايد به طفل ابراز محبت كرد از آن بابت كه او زيباست، چشم و موى قشنگى دارد، رشدش خوب است و يا در منزل كارهاى خوشايند انجام مى‌دهد و ... اين جنبه‌ها زمينه را براى محبت بيشتر فراهم مى‌آورند، ولى نبايد ملاك محبت شوند؛ ٤. محبت والدين به كودكان در حضورشان بايد يكسان باشد؛ ٥. پدر و مادر نبايد محبت و مهر كودك را به تنهايى در انحصار خود تربيت دينى فرزندان ١٢٨ ٥. روش رفق و مدارا ص : ١٢٨