تربيت دينى فرزندان - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ١٩
واسطهاى مسير حركت انسان را تا حدّى مشخصتر و روشنتر مىكنند و مجموعهاى را تشكيل مىدهند كه از به هم پيوستن آنها پيكره هدف نهايى ساخته مىشود.
با توجه به اينكه تربيت دينى درصدد هدايت تعامل انسان با خدا، خود، ديگران و طبيعت است، اهداف كلى در چهار محور شايان بررسى است؛ با اين توضيح كه ارتباط انسان با يك يا چند عامل، مانع ارتباط او با ديگر عوامل نخواهد بود، براى مثال، ارتباط انسان با خويشتن، ديگران يا طبيعت، از جهتى، ارتباط با خداوند نيز شمرده مىشود.
الف. برخى هدفهاى تربيتى در ارتباط انسان با خدا عبارتاند از: معرفت به خدا، ايمان به آموزههاى دينى، تقوا، عبادت و شكرگزارى خداوند.
ب. برخى هدفهاى تربيتى در ارتباط انسان با خود عبارتاند از: پرورش قوه عقل و انديشه، خودشناسى، پرورش روح حقيقتجويى و فضيلتجويى و گرايش به فضايل اخلاقى.
ج. پارهاى از هدفهاى تربيتى در ارتباط انسان با ديگران عبارتاند از:
پيوند عملى با پيشوايان معصوم، احترام به والدين، احترام به همنوع و پاسداشت حرمت انسانها، پرورش روح اجتماعى، اخوت، تعاون و همكارى؛ امانتدارى، وفا به عهد و پيمان، صداقت، حسّ نوعدوستى، همدردى، ايثار و فداكارى و مانند آن.
د. از جمله هدفهاى تربيتى در ارتباط انسان با طبيعت عبارتاند از:
شناخت طبيعت و بهرهبردارى صحيح از آن.
٣. اهداف تفصيلى براى اينكه بهتر و روشنتر بدانيم كه متربيان خود را در چه جهتى