جوان در پرتو عبادت خدا و عبوديت حق، پرورش مى‌يابد. اگر او در جوانى، با خداوند ارتباط يابد و راز دل بگويد، در آينده دهها برابر، درجاتِ معنوى‌اش افزون خواهد شد.
٤. انس با قرآن‌ وقتى جوان قرآن تلاوت مى‌كند و با آن مأنوس مى‌شود، قرآن با گوشت و خونش مى‌آميزد و در همه وجودش اثر مى‌گذارد. اين است معناى سخن امام صادق (ع) كه فرمود:
مَنْ قَرَأَ الْقُرْآنَ وَ هُوَ شابٌّ مُؤْمِنٌ اخْتَلَطَ الْقُرْآنُ بِلَحْمِهِ وَ دَمِهِ. «١» كسى كه در حال جوانى و ايمان قرآن بخواند، قرآن با گوشت و خونش عجين مى‌گردد.
٥. معاشرت با نيكان‌ دوستان نقش مهمى در شكل‌گيرى شخصيت دينى و اخلاقى جوانان دارند.
چه بسيار جوانانى كه بر اثر همنشينى با دوستان ناباب به انحراف كشيده شده‌اند و پس از خطاكارى و اشتباه خود مى‌گويند:
يا وَيْلَ تى لَيْتَ نى لَم ا تَّخ ذْ فُلاناً خَليلًا. (فرقان: ٢٨)
واى بر من! اى كاش فلان شخص را دوست خود نگرفته بودم.
پيامبر اسلام (ص) فرمود:
ا لْم رْءُ عَ لى دينِ خَليلِهِ فَلْيَنْظُرْ احَدُكُمْ مَنْ يُخ الِلُ. «٢» آدمى تابع عقيده دوست خود است. پس بنگر با چه كسى دوست مى‌شوى.