معرض جذب و انجذاب عوامل محيطى قرار مى‌گيرند و چه بسا به سادگى، راه انحراف در پيش گيرند. زمانى كه فرزندان با پيوندهاى محكم به كانون خانوادگى تعلّق دارند و جذب محيط گرم و صميمانه خانواده خويش‌اند، از آفتهاى بسيارى مصون مى‌مانند و زمينه بيش‌ترى براى تربيت دينى و اخلاقى پيدا خواهند كرد. «١» ٦. پذيرفتن نوجوان: والدين بايد به فرزند نوجوان خود و شخصيت و فكر و عمل او بها دهند و استقلال او را بپذيرند، به او شخصيت بدهند. به توانايى او احترام نهند، به او در مسائل گوناگون زندگى خانوادگى و اجتماعى حق رأى بدهند و به او اعتماد كنند تا بتوانند او را عزتمند بپرورانند و كارى نكنند كه عقده حقارت در او پيدا شود.
٧. پر كردن اوقات فراغت: والدين بايد اوقات فراغت فرزندان نوجوان خود را با برنامه‌هاى مناسب تربيتى و از جمله ورزش پر كنند.
٨. شركت در محافل مذهبى: بردن نوجوانان به مجالس مذهبى و مشاهد مشرفه نيز در پرورش عواطف دينى آنان مؤثر است.