تربيت دينى فرزندان - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ١٣٥
آن باشد.
ج. آسيبهاى ناشى از تغذيه تأثير غذا بر رفتار و تربيت دينى آدمى، انكارپذير نيست. از اين رو، اسلام براى جلوگيرى از پيامدهاى ناگوار آن درباره تغذيه مادران و فرزندان، توصيههاى فراوانى دارد كه اگر به خوبى اجرا شوند، بىگمان زمينهاى مساعد براى تربيت دينى و اخلاقى فرزندان فراهم مىآورند.
از نظر اسلام، غذايى كه ما مىخوريم، علاوه بر اثر مادى كه بر جسم ما دارد، برحسب اينكه از راه حلال يا حرام به دست آمده است، آثارى متفاوت در روح و شخصيت ما بر جاى مىگذارد. اين نوع آثار در حيطه تجربه علمى نمىگنجد و به همين علت انسان از آن غفلت مىكند؛ اما از نظر مكتب اسلام، امرى مسلم و ترديدناپذير است. رواياتى از آثار زيانبار «لقمه حرام» سخن مىگويند ناظر بر همين حقيقتاند. «١» امروزه بسيارى از مشكلات فردى و اجتماعى بر اثر غذاهايى است كه به نوعى از راه حرام به دست آمدهاند و در خانوادهها به مصرف مىرسند.
كودكانى كه با اينگونه غذاها تغذيه مىشوند و دوران حساس كودكى را به اين صورت سپرى مىكنند، فطرت دينى خود را از دست مىدهند و به آسانى دست به هر گناهى مىزنند.
امام صادق (ع) درباره تأثير درآمدهاى حرام مىفرمايد:
كَسْبُ الْحَرامِ يَبينُ فِى الذُّرِيَّةِ. «٢» درآمد حرام در نسل و فرزندان آدمى ظاهر مىشود.
پدر بايد بكوشد كه روزى پاك و حلال براى خانواده خود فراهم كند و