كردن حقوق آنها كه نه در ماده قانونى نامى از آن به ميان آمده است و نه به عنوان دزدى در ميان مردم مشهور است؛ ولى در واقع با دزدى تفاوتى ندارند. اين گونه دزديهاى بى‌اسم و رسم در ميان مردم فراوان‌اند و چه بسيار ناراحتيها و آسيبهاى فردى و اجتماعى كه از اين راه متوجه زندگى همه ما مى‌شود.
براى اينكه فرزندان ما وقتى پا به عرصه اجتماع مى‌گذارند به حقوق ديگران احترام بگزارند و حق كسى را ضايع نكنند، لازم است در آموزش اين ادب اسلامى به آنها موارد زير رعايت گردد:
١. اگر كسى مشغول درس و مطالعه است، ديگران مراعات حال او را بكنند و مزاحم كار او نشوند؛ ٢. اگر كسى خواب است، ديگران با ايجاد سر و صدا، آسايش او را بر هم نزنند؛ ٣. اگر يكى از بچه‌ها به وسيله يا لوازم التحرير ديگرى نياز دارد با كسب موافقت او از آن استفاده كند. به اموال عمومى تجاوز نكنند؛ مثلًا در پارك، گلها را پرپر نكنند، در مدرسه ميز و نيمكت را كثيف و خراب نكنند، بر ديوار كلاس چيزى ننويسند، هنگام استفاده از وسايل نقليه عمومى در حفظ آن بكوشند و بر در و ديوار خانه مردم چيزى ننويسند؛ ٤. در عبور از خيابان از محلهاى خطكشى شده استفاده كنند و هميشه در پياده‌رو راه بروند؛ ٥. به حيوانات از قبيل سگ و گربه و غيره آزار نرسانند؛ ٦. در مهمانيها وسايل خانه ميزبان را دستكارى و خراب نكنند يا غذا و نوشيدنى را بر روى فرش نريزند و ...؛ ٧. از تمسخر دوستان خود و آزار رسانيدن به آنها به شدّت پرهيز كنند؛