را خود انجام دهند؛ براى مثال، رختخواب خود را جمع يا مرتب كنند؛ اگرمشغول درس و مشق‌اند، بعد از تمام شدن آن وسايل خود را جمع كنند و در جاى خود قرار دهد و از وسايل خود شخصاً مراقبت كنند.
٣. بايد وقت خواب و استراحت مشخص باشد و در هر ساعت از روز به رختخواب نروند و خوابشان چنان طولانى نباشد كه آنها را افرادى تنبل و راحت‌طلب بار آورد؛ ٤. در استفاده از تفريحات، سرگرميها و تماشاى تلويزيون زياده‌روى نكنند كه موجب بازماندن از كارهاى اصلى و تحصيلى است؛ ٥. هنگام وارد شدن به خانه لباس بيرون را از تن درآورند و لباس مخصوص خانه را بپوشند؛ ٦. هنگام غذا خوردن، حتى المقدور همه با هم بر سر سفره حاضر شوند و با هم غذا بخورند.
ج. صرفه‌جويى‌ از ديگر آدابى كه بايد به فرزندان آموخت، صرفه‌جويى و پرهيز از اسراف و مصرف بى‌رويه است. معمولًا هيچ انسان عاقلى آتش به اموال خود نمى‌زند يا پول خود را دور نمى‌ريزد؛ اما چه مبالغ هنگفتى از راه زياده‌روى و بى‌توجهى در مصرف، هر روز و هر ساعت دور ريخته مى‌شود و دود هوا مى‌گردد! اگر كيسه‌هاى زباله منازل بررسى شود، درستى اين ادعا روشن خواهد شد.
براى آموزش صرفه‌جويى به فرزندان رعايت نكات زير ضرورت دارد:
١. هيچ چراغى نبايد بيهوده در خانه روشن باشد؛ ٢. از تلفن استفاده بى‌رويه و غير ضرورى نشود كه موجب اتلاف وقت و مال است؛