تربيت دينى فرزندان - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٨٨
كننده است و لازم است اولياى مدرسه با مشاركت والدين دانشآموزان، به صورت صحيح مراقبت كنند كه اگر افرادى آلودگيهايى دارند، اين آلودگى را به ديگران سرايت ندهند.
والدين بايد از دوستيهاى دختران خود با پسران- و به عكس- جلوگيرى كنند. اينگونه دوستيها و ارتباطات صدمات و خطرات فراوانى براى فرزندان و خانواده به دنبال دارد. ميل جنسى چيزى نيست كه بتوان آن را به آسانى تحت كنترل درآورد و از عواقبش درامان بود. «١» ه. آموزشها و ايجاد عادتهاى پسنديده بخشى از وظايف والدين در تربيت جنسى فرزندان، عبارت است از آموزشهاى مناسب در اين زمينه و ايجاد عادتهاى پسنديده برخى از مهمترين اين آموزشها به قرار زير است:
١. خواب و استراحت: فرزندان بايد بياموزند كه در حين خواب لباس راحت بپوشند، ساعات خواب آنها منظم باشد و معمولًا ساعتى زودتر از والدين بخوابند، در وقت خواب سر و دستها را بيرون از لحاف قرار دهند و از خوابيدن بر روى شكم پرهيز كنند. به كودك بايد عادت كند كه پس از بيدارى، بستر را ترك كند و در آن نلولد و ٢. ورود به اتاق والدين: والدين بايد به فرزندان خود بياموزند كه وقتى وارد اتاق آنها مىشوند، در بزنند و اجازه بگيرند. قرآن كريم مىفرمايد:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِيَسْتَأْذِنكُمُ الَّذِينَ مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ وَالَّذِينَ لَمْ يَبْلُغُوا الْحُلُمَ