كودكان خود را به حال خود رها سازد. روابط كودكان به ويژه بعد از سنين ٥- ٦ سالگى و سنين دبستانى بايد تحت كنترل باشد و بايد مراقبت كافى انجام پذيرد تا كودكان با نوجوانانى كه در آستانه بلوغ‌اند، يا به سنّ بلوغ رسيده‌اند روابط نزديك و دور از انظار نداشته باشند.
متأسفانه به علت ساده‌لوحى و بى‌خبرى پدران و به ويژه مادران، گاهى كودكان مورد سوء استفاده بزرگ‌ترها قرار مى‌گيرند و به انحراف كشيده مى‌شوند. گاهى يك كودك منحرف دهها كودك ديگر را نيز آلوده مى‌كند و زمينه را براى انحراف آنها فراهم مى‌سازد.
مادران نبايد فرزندان خود را از اين مسائل مبرّا بدانند و به خواب غفلت فرو روند، بلكه بايد هميشه اين احتمال را در نظر داشته باشند كه فرزند نابالغ آنها به سوى اين‌گونه انحرافات كشيده شود. از اين رو، شايسته است كه:
١. مراقبت كافى انجام پذيرد كه كودكان تا حد امكان با نوجوانانى كه اختلاف سنّى نسبتاً زيادى با آنها دارند طرح دوستى نريزند و در روابط خويشاوندى نيز بايد كنترل لازم به عمل آيد واز سلامت روابط اطمينان حاصل شود. گاهى در اين روابط تمايلات همجنس‌گرايانه در كودكان شكل مى‌گيرد و آنها دور از كنترل والدين و بزرگ‌ترها به التذاذ جنسى از يكديگر مى‌پردازند. از اين رو، والدين بايد شناخت كاملى از دوستان فرزندان خود داشته باشند.
٢. بايد از رفتن كودكان به منازل دوستان و همسايگان و حتى افراد خويشاوند به دور از كنترل والدين به طور جدّى جلوگيرى شود. اين مسئله براى دختر بچه‌ها كه آسيب‌پذيرى بيش‌ترى دارند، اهميت بيشترى دارد گرچه پسر بچه‌ها نيز از خطر درامان نيستند.
٣. روابط خواهران و برادران در خانواده‌ها نيز نبايد دور از كنترل والدين‌