خواهران در محيط خانه و لا قيدى و بى‌توجّهى آنها در اين زمينه موجب رشد زودرس ميل جنسى در پسر بچه مى‌شود. حتى پدر نبايد در محيط خانه پوشش نامناسب داشته باشد و قسمتهايى از بدن خود را عريان سازد.
٢. والدين بايد در سخن گفتن ادب و نزاكت را رعايت كنند و از به كار بردن الفاظ و كلماتى كه به گونه‌اى دربرگيرنده مسائل و مناسبات جنسى هستند، پرهيز نمايند.
٣. از نقل داستانها يا لطيفه‌ها و شوخيهاى مربوط به امور جنسى خوددارى كنند.
٤. مادران نبايد پسرانشان را از چهار سالگى همراه خود به حمام ببرند.
اين امر براى پدران در رابطه با دختران نيز صادق است.
٥. رختخواب كودكان را از سنين ٥- ٦ سالگى از يكديگر جدا نمايند.
والدين نبايد كودكان را در اين سنين با خود در يك اتاق بخوابانند.
٦. روابط پدر و مادر در خانواده و در حضور كودكان بايد به كلى عارى از جنبه‌هاى جنسى باشد. در حضور آنان نبايد در يك رختخواب بخوابند و اگر اتاق خواب مستقلى ندارند بايد از دو بستر جدا از هم استفاده نمايند. در روايات اسلامى توصيه‌هاى مؤكّدى وجود دارد مبنى بر اينكه پدر و مادر مناسبات زناشويى را از حوزه ديد و حضور كودكان دور نگه دارند. پيغمبر اكرم (ص) مى‌فرمايد:
به خدا سوگند اگر مردى با همسرش بياميزد در حالى كه كودكى در آن اتاق بيدار است و آنها را مى‌بيند و صداى نفسهايشان را مى‌شنود، آن كودك هرگز رستگار نمى‌شود؛ پسر باشد يا دختر [زمينه انحراف در او فراهم و] به زنا آلوده خواهد شد. «١»