تربيت دينى فرزندان

تربيت دينى فرزندان - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٧٨

٤. جلوگيرى از شكل‌گيرى اخلاقيات و عادتهاى ناپسند: والدين وظيفه دارند زمينه پيدايش صفات ناپسند و عادتهاى زشت را در فرزندان خود از بين ببرند. خودخواهى و خودپسندى، تكبّر، بداخلاقى، حسادت، بُخل و مانند آن، اخلاقياتى هستند كه از آغاز كودكى بايد با آنها مبارزه كرد.
گاه مادر براى آرام كردن طفل خود دروغ مى‌گويد يا وعده‌اى مى‌دهد كه به آن عمل نمى‌كند، اورا از موجودات وهمى و غير واقعى مى‌ترساند، يا در برابر كارهاى بد كودك چنان عكس‌العمل شديدى از خود نشان مى‌دهد كه كودك از شدّت ترس ناگزير متوسل به دروغ مى‌شود. تمام اين موارد به ويژه اگر تكرار شوند، كودك را به دروغگويى عادت مى‌دهند و بذر ترس را در روان طفل مى‌پاشند و او را فردى ترسو بارمى‌آورند.
از صفات ناپسندى كه در كودكان شكل مى‌گيرد، حسادت است. در بسيارى از موارد خانواده زمينه را براى اين صفت تشديد مى‌كند؛ مثلًا اگر در خانواده بين كودكان تبعيض وجود داشته باشد و كودكان از توجه و محبّت يكسان والدين يا يكى از آنها برخوردار نشوند، يا موفقيت و امتياز يكى را به رخ ديگرى بكشند و او را تحقير و سرزنش كنند، زمينه براى ايجاد حسادت تشديد مى‌شود.
اگر پدر و مادرى به هر علّت يكى از فرزندان خود را بيش‌تر دوست مى‌دارند، بايد اين محبت را در دل پنهان نگاه دارند و آن را آشكار نسازند.
حتى اگر بخواهند يكى از فرزندان‌را از لطف و محبت بيش‌تر برخوردار كنند، اين كار را نبايد در حضور ساير كودكان انجام دهند. «١»