فصل هفتم تربيت اخلاقى و عاطفى‌ از ابعاد پرورش فرزندان، تربيت اخلاقى و عاطفى آنهاست. اگر چه والدين هر دو در اين زمينه نقشى مشترك دارند، ولى بى‌ترديد نقش و تأثير مادر در تربيت اخلاقى و عاطفى فرزندان كارسازتر و كارآمدتر است.
الف. تربيت اخلاقى‌ تربيت اخلاقى از همان آغاز كودكى شروع مى‌شود. انسان در پرتو تربيت اخلاقى از رذايل و صفات نكوهيده مى‌رهد و به فضايل و خصلتهاى پسنديده آراسته مى‌شود و به خير و سعادت مى‌رسد، تا آنجا كه همنشين پاكان و فرشتگان و پذيراى فيض الهى مى‌گردد.
تربيت اخلاقى، جنبه‌هاى گوناگونى دارد. يك جنبه آن، ايجاد اعتقادات و باورها در فرد است؛ باورهايى ناظر به اينكه «بد چيست؟» و «خوب چيست؟» اين اعتقادات و باورها جنبه عقلانى تربيت اخلاقى را سامان مى‌دهند. در اين جنبه متربى، اصول و قواعد نهايى اخلاق را درمى‌يابد و مى‌تواند خوب و بد افعال را تشخيص دهد. جنبه ديگر تربيت اخلاقى آن است كه فرد بتواند اين اصول و قواعد را در اعمال و رفتار خود به كار بندد.