تربيت دينى فرزندان - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٦٧
اين ارتباط نه فقط در رفع نيازهاى كودك مؤثر است، بلكه بر حالات روانى و عاطفى وى نيز تأثير مىگذارد.
مطالعات روانپزشكان كودك درباره ناراحتيها و اختلالات عاطفى كودكان، نشان مىدهد كه علت بيشتر اين اختلافات محروميت از مادر است. كُندى در سخن گفتن، پايين آمدن بهره هوشى، كاهش ميزان جنب و جوش، كمعمقى واكنش عاطفى، پرخاشگرى، اختلال حواس، ضعف استعداد تفكر انتزاعى و ... مىتواند از آثار ناگوار محروميت از مادر به حساب آيد. «١» به نظر مىرسد وجود حالات عاطفى لازم و مناسب، اساسىترين عاملى است كه مىتواند نقش مادر را در رشد و تكامل كودك نشان دهد. از روايات استفاده مىشود كه مادر بيشتر از پدر، به ابراز عواطف به فرزند خود مىپردازد و درباره رشد و تكامل او بيشتر جدّيت خرج مىدهد «٢» و اين حاكى از اهميت وجود مادر براى رشد كودك است.
امام سجّاد (ع)، ضمن بيان گوشهاى از زحمات طاقتفرساى مادر در مسير رشد و تربيت فرزند، مىفرمايد:
هرگز كسى را به تنهايى ياراى سپاس و تقدير از مادر نيست، مگر از خداوند مدد جويد و از او توفيق اداى اين وظيفه را بطلبد. «٣» اسپيتز) Spitz (در تحقيقات خود كوشيده است اهميت رابطه كودك با مادر را در رشد جسمانى و روانى كودك نشان دهد. وى پس از بررسى