تربيت دينى فرزندان

تربيت دينى فرزندان - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٦٠

برخى از كارهاى لازم براى جبران گذشته اين است كه:
١. تلاش كنند خود را به الگويى نيك براى فرزندانشان تبديل كنند و روح ايمان و عمل صالح را در او نهادينه سازند. تا مى‌توانند در محيط خانه و در حضور او به دستورهاى دينى عمل كنند و تدين و تقوا را در عمل به او بياموزند و از امر و نهى به شدّت بپرهيزند؛ چرا كه تأثير عكس دارد.
٢. تا ديرتر نشده با فرزند جوانشان رفاقت و صميميت پيدا كنند، محبت و اعتماد آنها را به خود جلب نمايند، به او شخصيت بدهند، او را تحقير و تمسخر نكنند، همان‌گونه كه هست بپذيرند و به حسابش بياورند، براى او تعلّق خاطر نسبت به خود و زندگى ايجاد كنند، به خواسته‌هاى معقولش پاسخ مثبت دهند و در برابر خواسته‌هاى نامعقول، با منطق و كريمانه با او رفتار نمايند و سركشيها و كج‌خلقيهاى او را كه گاهى دست خودش نيست و اقتضاى سنّ جوانى است، با صبورى تحمل كنند.
٣. در زندگى و شبانه‌روز وقتى براى فرزندان و خانواده بگذارند و در صورت امكان برنامه‌اى را با هم اجرا كنند؛ مانند خواندن حديثى از نهج‌البلاغه، تفسير آيه‌اى از قرآن، نقل خاطره‌اى شيرين از دوران زندگى و غيره.
٤. زمينه اشتغال و ازدواج موفق را- در صورت امكان- براى او فراهم سازند.
با اين قبيل كارها مى‌توان بخشى از گذشته را جبران كرد. بدون ترديد اجراى اين برنامه با تدبير و صبر و حوصله به جوان كمك خواهد كرد كه خويشتن را پيدا كند و اين خوديابى نقطه آغازين مناسبى است براى او كه خود در مسير رشد و تقويت ايمان گام بردارد و خويشتن را به تربيت دينى بيارايد.
مراقبتهاى لازم‌ در پرورش و تقويت ايمان مذهبى جوان برخى مراقبتها كه لازم است صورت‌