فصل پنجم: تربيت دينى جوان‌ سنين ١٧- ١٨ تا ٢٥ سالگى دوران جوانى شمرده مى‌شود. دوران جوانى مرحله‌اى بى‌بديل از عمر انسان است. قرآن كريم از آن به دوران قوّت و توانمندى ياد كرده كه ميان دو ضعف قرار گرفته است. «١» گاهى از آن به «بلوغ اشُدّ» و «استوا» تعبير مى‌آورد كه در آن دوره، آثار كودكى و نوجوانى به تدريج زايل مى‌گردد و توانايى بدن رفته رفته فزونى مى‌گيرد. «٢» به تعبير مرحوم علّامه طباطبايى، «بلوغ اشد» از هيجده سالگى تا سن كهولت و پيرى است كه عقل آدمى در آن موقع، پخته و كامل است. «٣» امام صادق (ع) نيز هيجده سالگى را بلوغ اشدّ دانسته است. «٤» در آيه‌اى ديگر دوران زندگى انسان به پنج دوره ترسيم و از دوران جوانى به «زينت» ياد شده است كه اين تعبير نشانگر شور و نشاط، عشق، تجمل دوستى و گرايش به آراستگى خود و زندگى در اين دوران است. «٥»