داشته باشند و فرزندان خود را از آن آگاه سازند تا گمان نكنند دين در برخى واجبات عبادى خلاصه مى‌شود، بلكه همچنان‌كه به نماز و روزه اهميت مى‌دهند، بايد به راستگويى، امانتدارى، خيرخواهى، وظيفه‌شناسى و مانند آن نيز بها دهند و همه آنها را از وظايف دينى خود بدانند. «١» ٤. تنها نگذاشتن نوجوانان‌ تربيت دينى فرزندان ٦١ ٢. تلفيق دين و دانش ص : ٦١ : پدر و مادر نبايد فرزند نوجوان خود را در حلّ و فصل مسائل فكرى دوران نوجوانى و يافتن پاسخ پرسشهاى اساسى تنها بگذارند، بلكه بايد به روش منطقى آنها را در حلّ مسائل خود يارى رسانند.
اگر پدر و مادر خود اهل مطالعه‌اند، با معرفى كتابهاى مناسب و بحث و گفت و گو با او، ذهنش را نسبت به مسائل روشن سازند و اگر آمادگى و توانايى كافى براى اين كار ندارند، بهتر است فرزند نوجوان خود را با فردى مورد اعتماد و آشنا با مسائل فكرى و اعتقادى مرتبط سازند تا پاسخ پرسشهاى خود را از اين فرد دريافت دارد. البته معلمان و مربيان مدرسه‌اى كه نوجوان در آن به تحصيل مشغول است، بهترين افراد براى انجام اين كارند. «٢» ٥. صميميت و رفاقت: برقرارى رابطه فكرى و عاطفى والدين با نوجوانان، اين امكان را به آنها مى‌دهد كه بتوانند نقش تربيتى شايسته‌اى در سرنوشت فرزندان خود بازى كنند. نوجوان، به سبب تحولات دوران بلوغ و اضطراب و نگرانى و از دست دادن تعادل روحى ناشى از آن، بيش از هر زمان ديگر به همراهى و حمايت و مراقبت نياز دارد. پدر و مادر بزرگ‌ترين حامى و پناهگاه او در اين دوران‌اند. اگر آنان نتوانند اين وظيفه را به درستى انجام دهند، فرزندان از حوزه جاذبه خانواده خارج مى‌شوند و در