جايگاه اصلى خويش را در آفرينش پيدا مى‌كند، به شخصيت حقيقى خود پى مى‌برد و آن‌را گرامى مى‌دارد و تن به ذلّت زشتى و گناه نمى‌دهد.
علاوه بر اين، دست يافتن به ايمان دينى، نوجوان را در رسيدن به آرامش روانى، كه از نيازها و ضرورتهاى اين دوران است، كمك مى‌كند و اضطرابهاى او را فرومى‌نشاند. «١» مراقبتهاى والدين‌ اساس تربيت دينى و اخلاقى نوجوان در خانواده ريخته مى‌شود. از اين رو، اولياى گرامى اسلام به والدين توصيه كرده‌اند كه نوجوان را تحت مراقبت و كنترل تربيتى خود قرار دهند پيش از آنكه گمراهان او را از مسير مستقيم هدايت دور سازند. امام صادق (ع) فرمود:
بادِرُوا احْداثَكُمْ بِا لْح ديثِ قَبْلَ انْ يَسْبِقَكُمْ الَ يْه مُ ا لْم رْجِئَةُ. «٢» احاديث اسلامى را به نوجوانان خود بياموزيد پيش از آنكه مرجئه «٣» بر شما پيشى گيرند.
پدر و مادر نبايد فرزندان نوجوان خود را به حال خود رها كنند، بلكه بايد او را در مواجهه با بحرانهاى دوره نوجوانى كمك كنند و زمينه رشد و تقويت ايمان مذهبى را برايش فراهم سازند.