تربيت دينى فرزندان - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٤٤
ايمان در نهاد كودك بسيار مغتنم و با ارزش است و والدينى كه براى پرورش دينى كودكان خود اهميت قائل هستند، هرگز اين فرصت را از دست نمىدهند. «١» ج. آشنايى تدريجى با مسائل دينى: كودكان بايد آرام آرام و به تدريج با مسائل دينى آشنا شوند. در تعاليم اسلامى توصيههايى در اين زمينه وجود دارد. امام صادق (ع) مىفرمايد:
وقتى كودك به سه سالگى رسيد، از او بخواهيد كه هفت بار «لا اله الا الله» بگويد. سپس او را به حال خود واگذاريد تا به سه سال و هفت ماه و بيست روز برسد. در اين هنگام به او آموزش دهيد كه هفت بار بگويد: «محمدٌ رسول الله» و سپس تا چهار سالگى او را آزاد بگذاريد. در آن هنگام از وى بخواهيد كه هفت مرتبه «صلى الله عليه و آله» را تكرار كند و سپس تا پنج سالگى درنگ كنيد. در اين وقت اگر كودك راست و چپ خود را تشخيص داد، او را در برابر قبله قرار دهيد و سجده را به او بياموزيد. در شش سالگى ركوع و سجود و ديگر اجزاى نماز را به او آموزش دهيد. وقتى هفت سال او تمام شد، به او بگوييد دست و صورت خود را بشويد (و به تدريج وضو گرفتن را بياموزد).
سپس به او بگوييد نماز بخواند. آنگاه كودك را به حال خود واگذاريد تا نه سال او تمام شود. در اين هنگام وضو گرفتن صحيح را به او بياموزيد و او را به نماز خواندن واداريد «٢» البته پيداست كه اين دستورالعمل براى پسران است و گرنه دختران كه زودتر به سنّ تكليف مىرسند، بايد قدرى زودتر از نه سالگى نماز را فراگيرند و حتى المقدور بر آن مداومت كنند تا وقتى به سنّ تكليف رسيدند، انجام فريضه نماز براى آنها دشوار نباشد.