وارث صفات نسل قبل است؛ يك تخم گُل، كليه خصايص ساقه، برگ، گل و رنگ‌آميزى نهايى را كه از آن به وجود آمده، در خود حفظ كرده است. پس از سبز شدن، همه آنها را يكى پس از ديگرى در خود ظاهر مى‌كند.
فرزندان بدون كوچك‌ترين فعاليت اختيارى، صفات و خصايص پدران و مادران را فرامى‌گيرند و با همان مميّزات به وجود مى‌آيند. براساس تحقيقات علمى، وراثت از اجداد نزديك و حتى دور نيز صورت مى‌پذيرد. «١» وراثت از نظر اسلام نيز قانونى پذيرفته شده است. قرآن كريم در داستان حضرت نوح (ع)، درخواست آن حضرت را از پروردگارش اين گونه نقل كرده است:
وَقَالَ نُوحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكَافِرِينَ دَيَّاراً إِنَّكَ إِن تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبَادَكَ وَلَايَلِدُوا إِلَّا فَاجِراً كَفَّاراً. (نوح: ٢٦- ٢٧)
نوح گفت: پروردگارا! هيچ‌يك از كافران را بر روى زمين باقى مگذار؛ چرا كه اگر آنها را باقى گذارى بندگانت را گمراه مى‌كنند و جز نسلى فاجر و كافر به وجود نمى‌آورند.
براساس اين آيه عقايد كفّار به فرزندانشان منتقل مى‌شود و آنان صفات ناپسند پدران خود را به ارث مى‌برند. معلوم مى‌شود همان‌گونه كه فرزندان در ويژگيهاى جسمى از پدر و مادر ارث مى‌برند، در ويژگيهاى معنوى و حالات روحى نيز ارث مى‌برند.
تربيت دينى فرزندان ٢٨ ٢. محيط ص : ٢٤ قانون وراثت و تأثيرگذارى آن در تربيت، مورد تأييد روايات معصومين (ع) نيز هست و واژه‌هاى «عِرْق» و «اعْراق» كه امروز در محافل علمى جهان از آن به «ژن» تعبير مى‌شود، عامل وراثت معرفى شده است.