براساس اين تعريف، مهم‌ترين وظيفه والدين و مربيان تربيتى اين است كه متربّى را در محيط خانواده و مدرسه در سه بُعد شناخت، ايمان و عمل به بايدها و نبايدها پرورش دهند.
ضرورت و اهميت تربيت دينى‌ شايد كم‌تر كسى درباره ضرورت و لزوم تربيت دينى شك كند؛ زيرا با اندكى تفكر روشن مى‌شود كه سعادت انسان در گرو تربيت دينى است. تربيت دينى مى‌تواند ارتباط آفريده با آفريدگار را مستحكم‌تر كند و او را به پذيرش تعهّد و قبول مسئوليت وادارد. انگيزه بعثت انبيا نيز در اصل بر همين هدف استوار است.
در اهميت تربيت دينى همين بس كه انگيزه بعثت انبيا در اصل بر همين هدف استوار است و قرآن كريم كه كتاب هدايت و انسان سازى است در پاره‌اى از آيات به طور صريح به تربيت دينى فرزندان پرداخته، مى‌فرمايد:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَاراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ (تحريم: ٦)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! خود و خانواده خويش را از آتشى كه هيزم آن انسانها و سنگها است نگه داريد.
در آيه‌اى ديگر مى‌فرمايد:
قُلْ إِنَّ ا لْخ ا سِر ينَ الَّذِينَ خَ سِر وْا أَنفُ سَه مْ وَأَهْلِ يه مْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ. (زمر: ١٥)
بگو: زيانكاران واقعى آنان‌اند كه سرمايه وجود خويش و خانواده [بستگانشان‌] را در روز قيامت از دست داده‌اند.
اولياى گرامى اسلام نيز بر تربيت به طور عام و تربيت دينى فرزندان به‌