تربيت دينى فرزندان

تربيت دينى فرزندان - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ١٣٧

على (ع) به فرزندش امام حسن (ع) فرمود:
فرزندم! تو را بخشى از وجود خود، بلكه همه خويش يافتم؛ بدان پايه كه هر چه به تو رسد گويى بر من رسيده است.
آن گاه فرمود:
فرزندم! ... دل جوان همچون زمين ناكشته است؛ هرچه در آن افكنند بپذيرد، پس به ادب آموختت پرداختم، پيش از آنكه دلت سخت شود و خردت هوايى ديگر گيرد. «١» واقعيت تلخ اين است كه بخش مهمى از آسيبهاى ديندارى نوجوانان و جوانان در عصر حاضر، معلول سهل‌انگارى والدين و در پيش گرفتن روش تساهل و تسامح غير منطقى است. متأسفانه امروزه والدين براى تربيت فرزندان خويش چندان احساس مسئوليت نمى‌كنند.
روزى رسول خدا (ص) فرمود:
«واى از پدران آخرالزمان!» پرسيدند: «پدرانى كه مشرك اند؟» فرمود: «نه؛ پدران مؤمنى كه خود واجبات دينى را به فرزندانشان نمى‌آموزند و اگر آنان خود بخواهند بياموزند، مانع مى‌شوند و براى فرزندان خود به متاع ناچيز دنيوى رضا مى‌دهند. من و چنين پدرانى از يكديگر بيزاريم.» «٢» برخى از خانواده‌ها براى فراگيرى زبان انگليسى، رايانه و امور هنرى، هزينه فراوان مى‌كنند؛ اما حاضر نيستند با فرستادن فرزندان خود به كلاس قرآن، خريد كتاب، مجلات و نرم‌افزارهاى دينى و مذهبى سطح بينش و معرفت دينى فرزندانشان را افزايش دهند و مانع آسيب‌پذيرى آنان در