تربيت دينى فرزندان

تربيت دينى فرزندان - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ١٢٩

نكته مهم در به كارگيرى شيوه رفق و مدارا در تربيت فرزندان اين است كه نرمى نبايد به‌گونه‌اى باشد كه باعث گستاخى و خيره‌سرى گردد. از اين رو، بر والدين لازم است از قاطعيت در تربيت نيز غفلت نكنند.
منظور از قاطعيت، محكم، جدّى و استوار بودن در رأى و تصميم درست است. اگر شيوه‌هاى محبت، تكريم شخصيت و مانند آن با قاطعيت توأم نباشند، نتيجه لازم را به دست نخواهند داد.
در محيط خانواده به همان اندازه كه مهر و صفا و رفق و مدارا لازم و حياتى است، وجود قاطعيت، جدّيت و مديريت نيز ضرورى است. خانواده، سازمان كوچكى است و همچون هر سازمان ديگرى به مديريت نياز دارد و اگر مديريت در آن ضعيف باشد، نارساييهاى فراوان به بار مى‌آيد.
اگر فرزندان اين ويژگى را در والدين و به ويژه در پدر سراغ نداشته باشند، از او حساب نمى‌برند و او را جدّى نمى‌شمارند. در نتيجه، افرادى خودسر، گستاخ و غير جدّى بار مى‌آيند. لازمه تربيت آن است كه والدين با قاطعيت در برابر كار زشت يا خيره‌سريهاى فرزند بايستند و او را از آن كار بازدارند؛ به‌طورى كه همواره اين احساس در فرزند وجود داشته باشد كه فردى رها شده به حال خود نيست و لازم است اصولى را كه در خانواده وجود دارد محترم بشمارد و در هماهنگ ساختن خود با آنها بكوشد. «١» چنين برداشتى از روش پدر و مادر آثار بسيار مطلوبى در تربيت فرزندان دارد.
٦. تشويق و تنبيه‌ الف. تشويق‌