ب. امر به معروف و نهى از منكر: قرآن كريم مى‌فرمايد:
يا ايُّهَا الَّذينَ امَنُوا قُوا انْفُسَكُمْ وَ اهْليكُمْ ناراً. (تحريم: ٦)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! خود و خانواده‌تان را از آتش جهنّم حفظ كنيد.
در روايت است كه وقتى اين آيه نازل شد، يكى از مسلمانان با چشمى گريان نزد رسول خدا (ص) آمد و گفت: من از حفظ و نجات خود عاجزم، چگونه خانواده‌ام را از آتش جهنم حفظ كنم؟ حضرت به او فرمود:
بدانان امر كن هر چه را براى خود مى‌پسندى و نهى كن هر چه را براى خود نمى‌پسندى. «١» در روايتى ديگر ابوبصير از امام صادق (ع) پرسيد: چگونه مى‌توانم طبق اين آيه، خانواده‌ام را از آتش حفظ كنم؟ امام پاسخ داد:
آنان را به اوامر الهى فراخوان و از نواهى‌اش باز دار كه در اين صورت اگر از تو اطاعت كردند، آنها را حفظ كرده‌اى و اگر اعتنايى نكردند، تكليف خود را در حقشان انجام داده‌اى. «٢» قرآن كريم حضرت اسماعيل (ع) را اين گونه مى‌ستايد:
وَكَانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلوَةِ وَالزَّكوةِ وَكَانَ عِندَ رَبِّهِ مَرْضِيّاً. (مريم: ٥٥)
خانواده‌اش را به نماز و زكات فرمان مى‌داد و نزد پروردگارش پسنديده بود.
امام صادق (ع) از پدر گرامى‌اش روايت مى‌فرمايد:
ما كودكانمان را در پنج سالگى به نماز امر مى‌كنيم؛ ولى شما كودكانتان را وقتى به هفت سالگى رسيدند به نماز فرمان بدهيد. «٣» بديهى است كه امر به معروف و نهى از منكر درباره كودكان از حساسيت‌