از روش الگويى فرزندان خود را به سمت الگوهاى سالم جهت‌دهى نمايند.
براى مثال، آنان را به مطالعات دينى و سرگذشت بزرگان دين ترغيب نمايند. كتابهاى مفيد و داستانهاى شيرين و خواندنى را تهيه و به فرزندان خود هديه كنند. در ديدن برنامه‌هاى مفيد تلويزيون و فيلمهاى آموزنده آنها را تشويق كنند. از برنامه‌هاى غير مفيد و فيلمهاى نامناسب انتقاد و روشنگرى نمايند.
٢. روش گفتارى‌ گفتار والدين در شكل‌گيرى افكار و انديشه‌ها و رفتار دينى كودك تأثير چشمگيرى دارد؛ زيرا كودك وابستگى فراوانى به والدين خود دارد، به آنان با ديده مثبت مى‌نگرد و هرچه از آنان دريافت كند، مى‌پذيرد و به آن عمل مى‌كند.
روش گفتارى در موارد زير كاربرد دارد:
الف. آموزش معارف و آداب دينى: پدر و مادر وظيفه دارند معارف و آداب و سنن دينى را به فرزندانشان بياموزند. پيغمبر اكرم (ص) آموزش قرآن را از وظايف پدران در حق فرزندان دانسته، مى‌فرمايد:
حَقُّ الْوَلَدِ عَلى‌ والِدِهِ انْ ... يُعَلِّمَهُ الْكِتابَ. «١» حق فرزند بر پدر آن است كه به او قرآن بياموزد.
امام على (ع) فرمود:
عَلِّمُوا صِبْيانَكُمْ مِنْ عِلْمِنا ما يَنْفَعُهُمُ اللَّهُ بِهِ لا تَغْلِبُ عَلَ يْه مُ ا لْم رْجِئَةُ بِرَأْ يِه ا. «٢» به فرزندانتان از معارف ما به قدرى بياموزيد كه مرجئه [از گروههاى منحرف‌] بر آنان غالب نگردند.