ب. دقت در انتخاب مدرسه، معلمان و مربيان: والدين در دوره دبستان لازم است در انتخاب مدرسه، معلمان و مربيان فرزندان خود دقت نمايند، پس از فرستادن فرزندان به دبستان ارتباطى جدّى و تنگاتنگ با مدرسه و معلّمان و مربيان داشته باشند و در القاى آموزه‌هاى اسلامى و تربيت دينى به فرزندان هماهنگى تامّى با آنان داشته باشند. بايد بكوشند ميان خانه و مدرسه در جهت تربيت دينى تعارض و تضادى نباشد و مشكلات روحى و تربيتى فرزندان خود را با همكارى اولياى مدرسه و با ظرافت برطرف سازند.
ج. كمك به فرزندان در دوست‌يابى: دوستان و همنشينان از الگوهاى رفتارى و تربيتى فرزندان ما هستند. نوجوانان به طور طبيعى عاشق رفاقت و دوستى‌اند و دوست دارند با همسالان خود رفيق شوند و عميق‌ترين روابط دوستانه را با آنها برقرار سازند، ولى به دليل خام بودن و غلبه احساسات و بى‌توجهى به مصالح خويش، امكان دارد در دوست‌يابى دچار اشتباهاتى شوند و عناصر ناباب را به دوستى خود برگزينند و موجبات سيه‌روزى خويش را فراهم سازند. از اين رو، والدين وظيفه دارند به آنان كمك كنند، خطر رفقاى ناباب و ضررهاى ناشى از دوستى با آنان را براى آنها توضيح دهند و با منطقى مستدل و خيرخواهانه آنها را از رفاقت با افراد ناصالح و افراط در دوستى برحذر دارند.
بدون ترديد رفت و آمد والدين با خانواده‌هاى مذهبى و متشرّع، بردن فرزندان به مساجد و محيطهاى مذهبى و مانند آن به طور غير مستقيم در دوست‌يابى فرزندان تأثير خواهد داشت.
د. جهت‌دهى فرزندان به سمت الگوهاى سالم: والدين مى‌توانند با استفاده‌