مربيان اين است كه به دختر مشى زندگى كردن، شوهردارى، خانه‌دارى و تربيت فرزندان را بياموزند و اهميت آن را به او گوشزد نمايند و زودتر از پسر بايد او را براى تشكيل خانواده آماده سازند.
تفاوت دختر و پسر در تربيت خانوادگى به وظايفى مربوط مى‌شود كه در آينده بايد ايفا كنند. ما نمى‌خواهيم دختران از همان خردسالى به طور جدّى به انجام وظايفى خاص بپردازند، ولى خواستار آن هستيم كه نقشها را از همان آغاز به گونه‌اى پايه‌ريزى كنيم كه با دنياى متفاوت زن و مرد در آينده هماهنگ باشند. دختر در دوران خردسالى همواره در پى مادر است و شايسته آن است كه مادر، او را در كارهاى منزل، مشاركت دهد تا اندك اندك با چگونگى انجام دادن اين كارها آشنا شود. «١» ٥. تربيت اجتماعى‌ در تربيت اجتماعى هر يك از دختر و پسر بايد وظايف ويژه خويش را بياموزند. در اينجا نيز تفاوت در وظايف اجتماعى آنان است؛ حضور آنها در اجتماع بايد براساس ضوابطى باشد كه اسلام معين كرده است. اسلام حضور زن را در اجتماع‌ تربيت دينى فرزندان ١١٢ ٢. روش گفتارى ص : ١١١ مشروط به شرايطى مى‌داند كه لازم است رعايت شوند؛ از قبيل رعايت پوشش و حجاب اسلامى، عدم اختلاط با مردان و رعايت موازين شرعى در روابط اجتماعى. بديهى است كه بايد در تربيت اجتماعى دختران اين‌گونه مسائل به آنها آموزش داده شود و به آنها هشدار دهند كه در اجتماع چه خطراتى در كمين آنهاست، ارزش و عزّت دختران در چيست، امتيازات آنها در گرو چيست، چرا بايد پاك و عفيف باشند، چرا نبايد معاشرت آزاد داشته باشند، چرا بايد از اختلاط با مردان پرهيز كنند.